Sayı : 131
12 / 2020

Hayata Tutunmak...



Haziran 2019 da anjio sonrası Bypass kararı ile kata yatırıldı. Tanışmak ve tetkiklerini tamamlamak için odaya girdiğimde karşımda 76 yaşında neşeli hayat dolu ikinci baharını yaşıyan bir çiftle karşılaştım. Karısının 40 yaşında hamile ve gebeliğinin son haftasında oldugunu öğrendim. Hastamızın günlük 1 paket sigara kullanmasına bağlı ciddi derecede öksürük, balgam ve KOAH öyküsü vardı. Göğüs hastalıklarından ve enfeksiyon bölümünden konsültasyon istendi. Solunum testi yapılarak durumuna Göre ameliyata alınabileceğini söyledi. Ancak hasta eşinin doğum yapacağını, doğumdan önce ameliyat olmak istediğini iletti. Fakat akciğer enfeksiyonu açısından ve yoğun bakım sürecinde sıkıntı yaşayacağımız için hastaya psikolojik destek sağlanarak tedavi alması sağlandı. 5. günün sonucunda tedavinin olumlu sonuç vermesi ile eşi gözyaşları içerisinde hastamızı ameliyata uğurladı. Ameliyat sonrası yoğun bakımda hastanın ilk mobilizasyonu eşini yanına alarak gerçekleştirdik. Eşinin karnına dokundu. ''Sizin için yaşamam gerek'' dedi ve hepimizi duygulandırdı.

Yoğun bakım sürecinde rehabilitasyon tekniklerini güzelce uyguluyor, tüm yaşama azmi ile hayata tutunuyordu. 2 gün boyunca yoğun bakımda kaldı sonrasında kata transferi sağlandı. Katta eşi ile birlikte tüm egzersizleri uyguluyor, koridorda birlikte el ele yürüyorlar, bebeklerinin dünyaya gelişini iple çekiyorlardı. Katta yatışının 2. gününde eşinin doğum sancıları başladı. Hastamız eşi ile birlikte resmen doğum sancısı çekiyordu. Saatler sonra doğum gerçekleşti. Bebeğini kucağına alan hastamızın o anki mutluluğu görünmeye değerdi. Bebeğini kucağına alan hastamızın yaşam azmi daha da artmış taburculukları planlanmıştı.

Biz hemşireler olarak; insanların hayata tutunmak için güzel sebepleri olduğunda ruhlarının hep genç kaldığını gördük.

Hazırlayan: Betül YILMAZ

Kayseri Acıbadem Hastanesi

Kardiyak Rehabilitasyon Hemşiresi