Hikayelerimiz

Bugün sana, uzun zamandır içimde taşıdığım bir günü anlatmak istiyorum. O gün sıradan bir pazar günü gibi başlamıştı. Yanımda oryantasyon sürecindeki bir arkadaşım vardı. Ona rehberlik etmeye,

Hemşirelik, çoğu zaman sadece bir meslek olarak tanımlanır. Aynı zamanda bireyin fiziksel, psikolojik ve sosyal gereksinimlerini bütüncül bir yaklaşımla ele alan, terapötik iletişime dayalı

Saat: 18.00 Yoğun bakım ünitesinin kapısı bir kez daha açılır. Gündüz ekibiyle gece ekibi karşı karşıyadır. Devir teslim sadece bir bilgi aktarımı değildir; sorumluluğun, hayatların ve

Sabah odasına girdiğimde kendimi tanıttım. Cihazların arasında, yorgun ve halsiz bir şekilde yatıyordu. Nefes darlığı artmıştı. Başucunda duran kızı sessizce ağlıyor, bir yandan da babasının

Henüz hemşirelik ikinci sınıf öğrencisiyken hematoloji servisine ilk adımımı attım. O dönemler staj yıllarım olduğu için her yeni alan içimde farklı bir heyecan uyandırıyordu. Ancak bu kez

Ben bir yenidoğan yoğun bakım hemşiresiyim. Mesleğim; belirsizliğin, umudun ve mucizelerin iç içe geçtiği bir dünyadır ve ben bu dünyada her zaman sürprizlere hazır olmayı öğrenmiş biriyim. Bu

Yönetici hemşire olarak yıllardır pek çok hastayla tanıştım, sayısız hikâyeye tanıklık ettim. Ancak bazı karşılaşmalar vardır ki yalnızca mesleki yaşamınızı değil, insan olarak bakış açınızı da

Yoğun bakımda zaman farklı işler. O gece de monitörlerin alıştığımız ritmiyle başlamıştı nöbet. Dosyaları kontrol edip odaları tek tek dolaşıyordum. Her şey olması gerektiği gibiydi.

Hemşirelik mesleğine adım attığım ilk gün, aslında sadece bir üniforma giymekle kalmamıştım; içimde filizlenen bir hayalin, hayatım boyunca bana yol gösterecek bir yolculuğun da kapısını

Maslak Acıbadem Hastanesi’nin çocuk onkoloji servisinde uzun bir gece nöbetindeydim. Pencereden sızan sabah ışığıyla birlikte koridorlar yavaş yavaş aydınlanırken, elimdeki dosyalarla senin odana